Tannenhäher

In april 2018 zijn Gerard Visser, Paul Schrama en ik naar Triberg in Duitsland afgereisd voor de notenkraker. Mijn nichtje van vijftien en de dochter van Gerard lukt het om hier, bij de waterval van Triberg, zonder problemen een notenkraker op de foto te slingeren. Dan kunnen wij dat ook. Beter zelfs! Ga je naar Triberg, dan passeer je Rech waar de Grijze gors is te vinden. Tegen de heuvels tref je wijngaarden en daar houdt die grijze gors wel van.

Wij dus eerst naar Rech. Het kost ons behoorlijk wat moeite om tot een treffen met deze fraaie soort te komen. Uiteindelijk komen we tot één waarneming en een mager registratieplaatje. Ik fotografeer een paar mooie vlinders in een ‘winters aandoende’ voorjaarssetting. We sluiten de dag af met een biertje en een lekkere Wiener schnitzel. We zijn immers in Duitsland.

Dagpauwoog 18 Z9A1391
Dagpauwoog

Gehakkelde aurelia 18 Z9A1594
Gehakkelde aurelia

Kleine vos 18 Z9A1716
Kleine vos

In de buurt van Rech overnachten we om de volgende ochtend door te rijden naar Triberg. Daar komen we in het begin van de middag aan.

Duitsland 18 R9A3653Wat ik vergeet te vermelden is dat de waterval van Triberg de grootste van Duitsland is. Dat maakt dit stadje tot een toeristisch gebeuren. Zo ook de waterval. Toegang krijg je pas als je betaald hebt bij een grote toegangspoort met bijbehorende souvenirwinkels. De waterval is prachtig moet je weten, indrukwekkend zelfs, maar geen notenkraker te zien. Wel een aantal handtamme eekhoorns, Vlaamse gaaien, vinken en heel veel toeristen. Leuk, maar daar komen we niet voor. Nee, dat begrijp je.

Duitsland 18 R9A3635


Hoeveel noten (gepelde walnoten, hazelnoten, doppinda’s en zelfs zonnepitten) we op de daarvoor bestemde rots pletteren, een notenkraker komt er niet op af. Je kijkt elkaar dan toch een beetje raar aan. Wat doen we hier? En wat doen we fout? Waarom lukt het mijn pubernichtje wel en ons niet?

Paul loopt een rondje om te checken of we niet op de verkeerde plek zitten. Nee hoor, alles wijst erop dat we goed zitten. Ondanks deze tegenslag hebben we het gezellig en geven we de moed niet op. Dan nog maar wat voeren, zelfs in ruime mate, want die eekhoorns weten de noten wel te vinden en laten niet veel over voor de gewenste hoofdrolspeler.

Dat overdadig bijvoeren werkt, want warempel, er vliegt een notenkraker over die ook nog komt eten. Hele doppinda's gaan er bij die mooie kraaiachtige naar binnen. Hij lijkt wel hol! Even later komt er een tweede nutcracker van onze nootjes eten en zo komt alles toch nog goed. Het is de kunst om een foto te maken zonder doppinda in beeld. Uiteindelijk lukt dat. Ik kom zelfs tot een notenkraker-bird-selfie inclusief de waterval.

Notenkraker 18 R9A3629

Notenkraker 18 Z9A2271     Notenkraker 18 Z9A2326

Notenkraker 18 Z9A2469     Notenkraker 18 Z9A2537

Notenkraker 18 Z9A2640     Notenkraker 18 Z9A2733

Gedurende deze dag scoren we een mooi ‘corvus’lijstje:
Notenkraker
Raaf
Ekster
Roek
Zwarte kraai
Kauw
Vlaamse gaai (nooit zal ik deze soort ‘gaai’ noemen)

De volgende ochtend gaan we terug naar de waterval (illegaal voor openingstijd glippen we langs het loket), maar geen notenkraker meer. Hebben wij weer. Gelukkig zien we een mooie roodbuikwaterspreeuw bij de Wasserfall. Na een dubbele espresso en een heerlijke Apfelstrudel mit Sahne keren we tevreden huiswaarts...

Eekhoorn 18 Z9A2071


Welke vogelsoort is dit?

Kennen jij en ik óók de algemene soorten in Nederland? Ik meen van wel. Toch stond ik (februari 2018) met een mond vol tanden. Ik fotografeerde in de buurt van Tilburg (langs de A58) een kraai-achtige zonder te weten welke soort het is.

De Ross’ meeuw door de jaren heen

Vroegah dacht ik dat de Ross’ meeuw een vogel uit het vogelboekje zou blijven. Een vogel die je dus nooit te zien zult krijgen. De praktijk blijkt milder. Inmiddels heb ik vier (4!) Ross’ meeuwen gezien in Nederland, waarvan ik er drie heb gefotografeerd! Wat een luxe! 

Hutfotografie, maar dan met een eigen tintje

Ben jij er ook zo één die geen eigen fotografiehut heeft en uit gemak wel eens naar een ‘commerciële’ hut gaat? Nee? Ik wel en ik ben er dol op! Wat wil je nog meer, lekker een dagje gezellig met een fotografiemaat bijkletsen en gelijk nog wat leuke foto’s maken. I love it! De keuze is reuze. Er zijn momenteel veel aanbieders. Elke hut biedt zo zijn eigen vogelsoorten...

Florida

Als je regelmatig in het hoge noorden verblijft, is Florida een mooie afwisseling. Daarom gaan mijn partner en ik eind november 2017 naar zonnig Florida. De afspraak is om niet te veel tijd te besteden aan vogelfotografie. Dat lukt aardig (of matig, net wie je het vraagt)!

Vorkstaartmeeuw

Dave van der Spoel vindt in de ochtend van 6 oktober 2017 een volwassen vorkstaartmeeuw op de Maasvlakte. Om precies te zijn op de Nieuwe Waterweg...

Edelherten op Hoge Veluwe

Als Hollander moet je een keer in het Anne-Frankhuis zijn geweest, de Nachtwacht hebben gezien en een keer de hertenbronst hebben meegemaakt. Op zaterdag 23 september ben ik daarom met mijn zwager Gert Bloemendal en met Klaas en Harco Beens naar de Hoge Veluwe afgereisd. Om 12 uur rijden wij het park in. Klaas Beens is er dan al een uurtje om een toppositie te bemachtigen bij veld 1. De actie is pas vanaf 17 uur, dus je hebt alle tijd om te kletsen, oude bekenden te spreken en een beetje te experimenteren met je camera.

Rotskruiper

Vorig jaar ben ik naar Bulgarije geweest voor de rotskruiper. Mieterse vogels zijn het. Dat rood met witte stippen in de vleugels en die snavel als een hop!

De (r)apen zijn gaar

Mijn eerste twee woudapen fotografeerde ik in 2004 en alle daarop volgende jaren vereeuwigde ik jaarlijks deze fraaie soort in mijn achtertuin. Niet letterlijk in mijn backyard natuurlijk, maar in het Rottemerengebied, grenzend aan mijn woonwijk Ommoord. Een van de locaties waar ze verbleven was tijdelijk Rotterdams grondgebied, zo heb ik een foto van deze hippe reiger gemaakt in mijn eigen Rotjeknor! Mijn eerste en enige woudaap buiten mijn werkgebied zag ik in 1989 in Alphen aan den Rijn, maar dat terzijde.

Groenlandse witstuitbarmsijs 2017

De meeste mannen hebben een hobby. De één gaat zijn favoriete voetbalclub aanmoedigen, een ander wordt een keukenprins, gaat hardlopen, spaart postzegels of wellicht wel tattoos. Zo kiest eenieder een geinige hobby...

Kumliens meeuw

De nerds onder de vogelaars zijn de meeuwenliefhebbers. Die gasten noemen wij gekscherend larofielen (van larus, de wetenschappelijke naam van meeuwen)...

Uilen fotograferen

Een ieder heeft een zwak voor uilen. Dat wisten we natuurlijk al ruim voor Harry Potter. De eerste moet ik nog tegenkomen die niet van deze vogels houdt.

Ontmoeting tussen vogel en vogelaar

Kijk, wij vogelfotografen fotograferen graag een vogeltje. Dat is logisch, anders waren we geen vogelfotograaf hé. Dat vogeltje moet bij voorkeur op een leuk takkie zitten en ook nog eens voor een passende achtergrond, zonder storend element, anders trekken we geen foto. Een storend element is bijvoorbeeld een collega-fotograaf, die langzaam voor je camera schuift. Zo irritant is dat!

De oeverzwaluw

De oeverzwaluw is niet alleen onze kleinste zwaluw, het is ook de zwaluw die het vroegst arriveert in het voorjaar ten opzichte van onze andere zwaluwen. Al in maart kun je deze grappige vogels tegenkomen...

(G)een verbod op nestfotografie?

Kijk, op mijn eigen website is het geen probleem, op Birdpix.nl is dat het wel, op Facebook kan het naar hartelust, Dutchbirding.nl doet moeilijk, bij de gemiddelde stock agency kan het onder voorwaarden en bij Waarneming.nl kun je het helemaal vergeten. Ik proef een willekeur.

De Rottemeren, the place to be

Rotterdam is voortgekomen uit de rivier de Rotte. Hoe precies mag Joost weten. Wat ik wel weet is dat het Rottemerengebied letterlijk onder de rook van Rotterdam is gesitueerd en dat ik met dit artikel de Rottemeren en haar vogeltjes ga promoten...

Less is more 3.0

Dit is mijn derde artikel over ‘less is more’ (tweede en eerste artikel) en zeker niet het laatste! ‘Less is more’ is echt ‘mijn ding’ geworden. Mijn 500 mm-lens overweeg ik op Marktplaats te zetten. Hij ligt namelijk werkeloos in mijn kelder (nou, in het ‘echie’ gebruik ik hem meer dan regelmatig).

Hakken in IJsland 2016

Eerste bedrijf. Als jong pikkie, ik was vier of zo, had ik op een dag opeens een broer erbij. Ik had al een broer (Henk), maar nu nog één. Leuk! Mijn nieuwe broer, Jaap is de naam, was bij zijn intrede al een jaar of dertien, veertien zelfs...

Translander in Noorwegen

Er zijn mensen die worden geboren in een verkeerd lichaam. Ze voelen zich man, maar zitten opgesloten in een vrouwenlichaam. Of andersom, dat kan natuurlijk ook. Vrouw menen te zijn maar het huidje te hebben van een man, met alles er op en er 'an'. Een transgender noemen we dit. Knap lastig lijkt me dat...

Klapekster, Noord Brabant

Van de klapekster kun je een hoop zeggen, maar niet dat het een saaie vogel is. Deze killer en voormalige broedvogel is een schaarse wintergast in ons kleine kikkerlandje. Vooral heidegebieden zijn populair. Daar kunnen we hem treffen.

Een kleurafwijking

Overal gaat wel eens iets fout. Zo ook in de natuur. Soms zie je weleens een vogel met een afwijkende kleur. Dan ziet hij of zij er anders uit dan je zou verwachten. Helemaal wit, bruin of wellicht wel zwart. Zonder uitzondering zijn dit bijzondere verschijningen.

Curaçao 2.0

Net als vorig jaar bezoeken mijn partner en ik Curaçao (december 2015). Het doel is relaxen op Mambo beach. Zal dat gaan lukken?

Ik ga op vakantie en neem mee

Je kent dat wel, je gaat met het vliegtuig op fotografievakantie en dan schiet je een avond voor vertrek in de stress, omdat je niet weet wat je wel en wat je niet in je koffer meeneemt. Of je bent twee weken op reis geweest en wat blijkt: de helft van je kofferinhoud gaat onaangeraakt weer mee terug. Enfin, wat neem je mee en wat niet...

Geslachts- en leeftijdsbepaling bij barmsijzen

Om barmsijzen te kunnen determineren is geslachts- en leeftijdsbepaling van belang. Weet je het geslacht en de leeftijd van de vogel dan maakt dat de verdere determinatie wat eenvoudiger. Bij barmsijzen is geslachts- en leeftijdsbepaling niet altijd even gemakkelijk. In het veld is dit zelfs bij regelmaat onmogelijk. Toch maar een poging wagen?

Waarom ik in JPG fotografeer

Elke zichzelf respecterende vogelfotograaf fotografeert in RAW. Ja toch! Anders ben je verre van professioneel en haal je niet het beste uit je foto. Een startende fotograaf zal in het begin nog wel in het bestandstype JPG fotograferen, maar hij laat zich al snel overhalen door zijn meer ervaren soortgenoten om dit nooit meer te doen.

Barrow, Alaska 2015

Net als Groenland en Spitsbergen is Barrow, in het uiterste noorden van Alaska (USA), een droomlocatie voor elke vogelfotograaf. Vooral als je een zwak hebt voor Arctische soorten. Daarom bezoeken Jan van Holten, Martin van der Schalk en ik deze magische locatie in juni 2015 voor de duur van twee weken.

Mijn YouTube-kanaal

Het voordeel van het hedendaagse fotograferen is dat je ook kunt filmen. Niet echt mijn ding, maar soms vind ik het toch even leuk om een klein filmpje te maken. Gewoon voor de aardigheid!

Spechtenleed en mijn rol

Dit voorjaar heb ik zowel de kleine bonte specht als de zwarte specht gefotografeerd. Twee soorten die niet gemakkelijk zijn te fotograferen in Nederland, dus je denkt: Chris zal wel blij zijn. Nou, nee!

Less is more (again)

Als vogelfotograaf ben ik liefhebber van less-is-more-foto’s. Dat houdt in dat in de bewuste foto het onderwerp een klein onderdeel van de gehele foto is en de omgeving een belangrijke rol speelt.

Barmsijzen, barmsijzen en nog eens barmsijzen

I love redpolls. Waarom ik barmsijzen aansprekende vogels vind, is lastig onder woorden te brengen. Met hun geinige rode petje, hun fijne snaveltje en prettige tekening spreken ze menig vogelliefhebber aan. En mij dus ook! Er zijn diverse soorten barmsijzen die in het veld niet altijd even gemakkelijk te onderscheiden zijn.

Testopnames Canon EOS 7D mark II

Eind 2014 kocht ik een 7D mark II, als 'back-up camera' naast mijn 5D mark III. In dit artikel plaats ik wat foto's die gemaakt zijn met de 7D, de 7D mark II en de 5D mark III om tot een vergelijking te komen...

Sinterklaas op Curaçao

Trots vertellen een achtjarige jongetje en zijn vrolijke zusje mij op het strand dat ze de goedheiligman hebben gezien. Hij is zojuist aangekomen per boot. Bij ons is Sinterklaas inmiddels gedegradeerd tot een fout racistisch feest wil ik ze vertellen, maar dat doe ik toch maar niet. Ik ben er namelijk niet van overtuigd dat dit zo is en bovendien wil ik deze Curaçaose kids niet opzadelen met onze Hollandse (cultuur)problemen.

Op de knieën voor een Amerikaan

Dit najaar (2014) werd er een blonde ruiter gemeld op de Maasvlakte. De vogel werd ontdekt door 2 vogelaars die de vogel uit zee zagen vliegen, samen met 2 goudplevieren. Aanvankelijk was de vogel wat vliegerig, maar uiteindelijk werd deze Amerikaanse steltloper erg vertrouwd met de vele vogelaars.