Als je regelmatig in het hoge noorden verblijft, is Florida een mooie afwisseling. Daarom gaan mijn partner en ik eind november 2017 naar zonnig Florida. De afspraak is om niet te veel tijd te besteden aan vogelfotografie. Dat lukt aardig (of matig, net wie je het vraagt)!
Hoe ziet de Groenlandse witstuitbarmsijs eruit na de rui? Om die vraag te beantwoorden stap ik eind oktober 2017 in het vliegtuig naar Groenland...
Dave van der Spoel vindt in de ochtend van 6 oktober 2017 een volwassen vorkstaartmeeuw op de Maasvlakte. Om precies te zijn op de Nieuwe Waterweg...
Klik, zegt mijn camera. Zo, die staat er op. Als reactie kijkt de woudaap mij doordringend aan. Het is een prachtige zomeravond ergens in juli, met een mooi zacht zonnetje. Om het ijs te breken vraag ik Wouter, het aapje, waar de meeste vis zit. Hij bevindt zich in een mooie setting, daarom maak ik nog een foto. Of hij begrijpt me niet, verstaat me niet of hij wil me niet verstaan, hoe dan ook er volgt geen reactie. Alleen die indringende blik. Als blikken konden doden!
Sinds een week of wat zit ik op yoga. Dat doe ik om mijn stress te reduceren...
In Alphen aan den Rijn verblijft een kwak (juli 2017):
Vorig jaar ben ik naar Bulgarije geweest voor de rotskruiper. Mieterse vogels zijn het. Dat rood met witte stippen in de vleugels en die snavel als een hop!
Om maar met de deur in huis te vallen, bij mij draait alles om verlangen. Niet zo nu en dan, even in een opwelling. Nee, voortdurend en jaarrond...
Daar waar een ieder zich vergaapt aan Neerlands woudaap bevindt zich in het riet nog een ander geinig vogeltje...
In 1989 zag ik mijn eerste woudaap. Vijftien was ik. Het was een 'blaffend' mannetje in Alpen aan den Rijn. Alle andere woudapen zag ik in het Rottemerengebied. Dat is niet helemaal waar, ik zag ze ook in Zoetermeer en in Kinderdijk.
Deze column gaat over wijsheid, of iets in die richting. Niets ingewikkelds of hoogdravends, niet in de laatste plaats omdat ik er anders zelf geen snars van snap...
De meeste mannen hebben een hobby. De één gaat zijn favoriete voetbalclub aanmoedigen, een ander wordt een keukenprins, gaat hardlopen, spaart postzegels of wellicht wel tattoos. Zo kiest eenieder een geinige hobby...
Een column schrijven doe ik meestal op het moment dat het mij niet uitkomt. Dat zal ik toelichten. Een tekst schrijven is voor mij geen vanzelfsprekende business. Ik kan niet gaan zitten en even een column bedenken. Nee, dat moet spontaan ontstaan en dat gebeurt nu juist op de momenten dat het me niet schikt.
De nerds onder de vogelaars zijn de meeuwenliefhebbers. Die gasten noemen wij gekscherend larofielen (van larus, de wetenschappelijke naam van meeuwen)...
Om mezelf te ontwikkelen volg ik sinds een tijdje de cursus 'columns schrijven voor dummies'...
Op deze pagina tref je een overzicht van alle artikelen op mijn website waarbij ik iets heb geschreven over barmsijzen. Veel leesplezier...
Mijn vader en ik hebben niet veel met elkaar gemeen moet je weten. Altijd zo geweest. We dragen dezelfde achternaam en daarmee lijken zo'n beetje alle overeenkomsten op te houden. Hij is een geschikte peer, begrijp me niet verkeerd, maar in alles zijn we elkaars tegenpolen.
De herfst is qua kleuren de mooiste periode van het jaar...
Na een verblijf van twee weken vond ook ik het tijd worden om naar Oostende af te reizen voor de Belgische kleine vliegenvanger...
Een tegenstander van internetshoppen kun je mij niet noemen, sterker nog, ik koop regelmatig online...
Van Bologna via Florence, Sienna en het pittoreske Pienza naar Rome in twee weken (september 2016). Reden: vakantie!
Sinds begin september 2016 ben ik de trotse eigenaar van een Canon EOS 5D mark iv...
De ruigpootuil is in de Lage Landen een lastige soort om waar te nemen. In Nederland is het een echt zeldzame broedvogel...
Een ieder heeft een zwak voor uilen. Dat wisten we natuurlijk al ruim voor Harry Potter. De eerste moet ik nog tegenkomen die niet van deze vogels houdt.
Deze zomervakantie gaan mijn partner en ik niet op vakantie. Ons reisbudget is namelijk op. Door wiens toedoen laat ik even in het midden. Om toch wat van de zomervakantie te maken, hebben we wat gezellige uitjes gepland. Zo is er toch een beetje vakantiegevoel. Wat doe je dan zoal?
Kijk, wij vogelfotografen fotograferen graag een vogeltje. Dat is logisch, anders waren we geen vogelfotograaf hé. Dat vogeltje moet bij voorkeur op een leuk takkie zitten en ook nog eens voor een passende achtergrond, zonder storend element, anders trekken we geen foto. Een storend element is bijvoorbeeld een collega-fotograaf, die langzaam voor je camera schuift. Zo irritant is dat!
Deze column is geschreven voor de man. De vrouw die dit leest wil ik vragen, ook al fotografeert ze af en toe een vogeltje of een geinige paddenstoel, deze pagina onmiddellijk te verlaten. Nu!
Vroegah was alles beter. Je kon nog schaamteloos plofkip eten, ganzenlever op je toastje pletteren, zwanen driften, kievitseieren zoeken, vogels op het nest fotograferen, de korhoen bejagen, bla, bla, bla...
Als trotse Rotterdammer ben ik voor Feijenoord. Ondanks dat ik ben geboren en getogen op de noordoever ligt mijn hart bij de club van Rotterdam-Zuid. Een bezoek aan Feijenoord verveelt nooit. Indrukwekkend aan een bezoek aan deze legendarische club vind ik de vele mensen die je van heinde en ver naar de Kuip ziet lopen of fietsen...