Wij ‘Van Rijswijkers’ hebben iets geinigs bedacht, namelijk de regenmeterclub. Elke vrijdagochtend geven we via een groepsapp de stand van onze regenmeter aan elkaar door. Bij voorkeur met een foto van de stand van de regenmeter...
Staartmees in de regen.
Van Maassluis in het westen, Capelle aan den IJssel in het midden tot Terbregge en Nesselande in het oosten. Van Overschie in het noorden, via IJsselmonde tot Tiengemeten in het zuiden. Zo bestrijken we globaal regio groot Rotterdam.
De illusie is dat we de regenstanden doorgeven aan het KNMI. De werkelijkheid is dat we op een prettige manier elke vrijdag even contact met elkaar hebben. Niet meer en niet minder.
De uitslagen zijn weinig wetenschappelijk, maar onze structurele metingen zijn wel interessant. Na een paar jaar kunnen we stellen dat Maassluis de meeste regen ontvangt. Overschie, IJsselmonde en Nesselande zitten daar gemiddeld iets onder. Tiengemeten heeft de minste regen. Capelle en Terbregge vermeld ik niet. Dat komt omdat onze familie in Capelle aan den IJssel geen regenstanden doorgeeft. Over de metingen in Terbregge gaat deze blog.
Het verhaal speelt zich af bij een verjaardag. Als één van de 'Van Rijswijken' verjaart, bezoekt een afvaardiging van de club de tuin van de jarige en geeft dan advies. Bijvoorbeeld waar de regenmeter het beste kan staan. Of welke bomen er gekapt kunnen worden. Dat laatste is niet waar, want wij van 'Van Rijswijken' zijn zonder uitzondering voor een 'groene tuin', daar waar bomen en struiken weelderig groeien. Je raadt het al, wij streven naar vogelvriendelijke tuinen.
Nu het verhaal van Rotterdam Terbregge. Eén van mijn broers is jarig, ik noem geen namen, en als familie doen we Terbregge aan. De ene broer pest de zoontjes van onze jarige broer (dat ze er uitzien als een mislukte tuinkabouter), een ander laat koffie over de vloerbedekking mieteren en weer een ander vertelt de laatste roddeltjes over bekende vogelaars. Dat Max B. een rare kwibus is bijvoorbeeld. Dat vat een beetje de sfeer van een gemiddelde 'Van Rijswijken-verjaardag' samen. Dolle boel dus.
Regen, regen, regen...
We zijn nog steeds in Terbregge. Mijn oudste broer Henk loopt de tuin van de jarige broer in, ziet een koolmezennestkast hangen en denkt: "Die kan ik mooi even schoonmaken". Hij duikt de schuur in om een plamuurmes te zoeken, daarmee schraap je in één keer zo'n nestkast schoon. Kijkt hij wat rond in de schuur van de broer wiens naam ik niet noem, treft hij onder een dikke laag stof en een pittig spinnenweb een regenmeter aan. Dé regenmeter! En dan te bedenken dat de betreffende broer wekelijks regenstanden doorgeeft!
Je begrijpt: de hele familie in rep en roer! Fraude in de regenmeterclub! List en bedrog! Aha, daarom deed hij nooit een foto bij zijn wekelijkse regenstanden! Zijn verweer is dat zijn jongste zoontje, als die buiten speelt, het water uit de regenmeter kiepert. Ja ja!
Je begrijpt, onze Terbregse broer is voorgoed verbannen uit de appgroep en is het motto van onze club geworden: 'liever geen meting dan een valse meting'. Omdat niets voor eeuwig is, is de frauderende broer inmiddels weer toegelaten tot de appgroep.
Sinds die tijd geeft hij wekelijks de 'digitale regenstanden' van Terbregge door. Ja ja! Wat hij daar mee bedoelt, is dat hij het AI vraagt, of nog waarschijnlijker: uit zijn duim zuigt!
En stort op hen een milde regen,
Een regen, die hen overdekt,
Verkwikt, en hun tot zegen strekt.
Inkijkje in de appgroep.
Een pittige regenbui boven de Rotte.